آخرین ایستگاه

زمانی اندیشه ام بود
تظاهر است همه اش
این که آدم از زندگی خسته باشد
این که آدم آرزوهایش تباهی باشد
فکر می کردم
مردم نیاز به ترحم دارند
و خود را به راه ناراحتی می زنند
امروز اما
انگار نفرینشان
دامنم را گرفته!
حالا اندیشه می کنم
بِکَنم این دامن را!

~دست کم یقین دارم از ترحم حالت تهوع می گیرم .به خودتان رحم کنید!به لباسهای تمیزتان هم!

+نوشته شده در شنبه سی ام آبان 1388ساعت13:20توسط فائزه |

فکر می کنم
می بینم دلم می خواهد مادر بهترین مرد دنیا باشم
می بینم دلم می خواهد مادر مهربانترین مرد دنیا باشم
می بینم دلم می خواهد مادر مردترین مرد دنیا باشم
می بینم دلم می خواهد پسری داشته باشم که به او افتخار کنم
می بینم دلم می خواهد هر کجا می روم زنها برایش دست و پا بشکانند
می بینم دلم می خواهدش!
بعد یادم می آید
فایده اش که چی؟
آدمیان که آدم نمی شوند
هر چه بیشتر به آخرای عمر دنیا هم می رسیم بد و بدتر می شوند
یادم می آید
آدمیان اذیتش خواهند کرد به یقین
می بینم نمی توانم اذیت شدنش را ببینم
بعد یادم می آید
بهتر که نباشد
بهتر که هیچ وقت نیاورمش
بعد یادم می آید
بهتر که هیچ وقت ازدواج نکرد
بعد یادم می آید
بهتر که همیشه تنها بود
بعد یادم می آید
بهتر که هیچ وقت بودی نبود!

+نوشته شده در دوشنبه بیست و پنجم آبان 1388ساعت13:9توسط فائزه |

برای کمی آرامش
توصیه ات می کنم
به گوش دادن
آلبوم Requiem
نواخته ی :Fariborz lachini

+نوشته شده در چهارشنبه بیستم آبان 1388ساعت11:32توسط فائزه |

از من تعریف و تمجید نکنید
اعتماد به نفس مرا بالا نبرید
اعتماد به نفس برای من بد است
یکهو می بینی محافظه کاری را کنار می گذارم
و همه جیز را خراب می کنم
پس لطفا
از من تعریف و تمجید نکنید!

+نوشته شده در یکشنبه هفدهم آبان 1388ساعت11:46توسط فائزه |

وقتی صداقتو اصل حرفات قرار می دی
و دروغ تحویل می گیری
وقتی دوست می داری و مهربونی
و بدی می بینی
وقتی روراستی
و دورویی می بینی
بهترین راه اینه که بی توقع باشی
و واسه دلت کاری رو بکنی
تا بعدا تا ته وحودت نسوزه که چرا اون کاررو کردی!

+نوشته شده در چهارشنبه سیزدهم آبان 1388ساعت12:32توسط فائزه |